Metoda Montessori
|
Metoda tradycyjna
|
Dziecko pracuje indywidualnie z wybranym
przez siebie materiałem, dostosowanym do
jego rozwoju, potrzeb i zainteresowań.
|
Dzieci pracują w grupie, jednakowo według ustalonego programu zajęć dla danego rocznika.
|
Dziecko wybiera miejsce, formę pracy i czas jaki chce danemu zadaniu poświęcić.
|
Nauczyciel wybiera miejsce, formę i czas zajęć.
|
Odpowiednio przygotowane otoczenie edukacyjne mobilizuje do działania.
|
Nauczyciel skłania do działania.
|
Nauczyciel jest przewodnikiem i obserwatorem dziecka.
|
Nauczyciel znajduje się w centrum jako głównie prowadzący.
|
Materiał dydaktyczny Montessori jest tak skonstruowany, że umożliwia samodzielną naukę dziecka.
|
Nauka odbywa się za dużym pośrednictwem nauczyciela.
|
Pomoce dydaktyczne podzielone na poszczególne działy są elementami świata rzeczywistego.
|
Duża ilość zabawek i bajek wprowadzających w świat fantazji.
|
Grupy zróżnicowane wiekowo powodują, że dzieci uczą się wzajemnie od siebie, rozwijają samodzielność i niezależność od dorosłych.
|
Podział dzieci na grupy według tego samego wieku powoduje konkurencję wśród rówieśników na zasadzie „lepszy-gorszy”.
|
Odzwyczajanie od nagrody i kary, dzięki czemu następuje naturalny rozwój i kształtowanie się wewnętrznej samodyscypliny dziecka.
|
Częste nagrody i kary zaburzają rozwój samodyscypliny.
|
Materiał utrwalany jest poprzez możliwość powracania do wcześniejszych zadań i związanych z nimi odczuciami wewnętrznymi.
|
Materiał utrwalany jest indywidualnie przez dziecko w domu z rodzicem.
|
Szeroki wachlarz pomocy sensorycznych, za pomocą, których dziecko rozwija wszystkie swoje zmysły i myślenie przestrzenne, niezbędne do matematyki.
|
Niewielki nacisk na rozwój sensoryczny.
|
Rozwijanie poszanowania dla pracy własnej i innych przez tzw. „lekcje ciszy”.
|
Brak „lekcji ciszy”.
|
